Türkiye yine acı bir haberle uyandı bu gün. Çukurca’da 11 şehit. Boğazımız düğümlenerek, dişlerimizi sıkarak izliyoruz haberleri. “Nefretimiz ve öfkemiz tarifsiz”. Birçoğumuzun ruh halini en iyi anlatan cümle bu belki de. Siyasilerden, yetkililerden birbiri ardına geliyor açıklamalar, başsağlığı mesajları. İlk açıklamayı Milli Savunma Bakanı yapıyor. Bakan Yılmaz, "Bu saldırılara misliyle karşılık vereceğiz. " diyor ve ekliyor “Bu zamana kadar terörle hiçbir şey kazanamadılar.”

Doğru yıllardır terörle elde edemediklerini, hatta hayal bile edemediklerini kazandılar son yıllarda. Habur'da karanfillerle karşılandılar. Polisimize tokat atma cesaretini buldular. İmralı’daki elebaşları oturduğu yerden örgütü yönetiyor. Daha acı olanı oturup Devletle pazarlık yapıyor. Şimdi kalkmış Sayın Bakan ne diyor "Bizim sabrımızı taşırmaya çalışıyorlar." Sizde ki bu ne sabırmış Sayın Bakan, bir türlü taşamadı.

Sayın Bakan devam ediyor; “Terörle Türkiye Cumhuriyetinden alabilecekleri hiçbir şey yoktur. Türkiye cumhuriyeti herkesin düşünemediği kadar hem ekonomik, hem askeri açıdan bölgesinde liderdir”. Bakan Yılmaz bir konuda çok haklı. Ne terörle ne de başka bir yolla Türkiye Cumhuriyeti’nden alabilecekleri hiçbir şey yok. Bu millet çok şükür Kuvayi Milliye ruhunu hâla taşıyor. Ama bu milletin karnı boş laflara da tok artık.

35 YIL AYNI MASAL DİNLENİR Mİ? BİZ DİNLİYORUZ

Her olaydan sonra, her hain pusudan sonra ezberledik yıllardır duyduğumuz şu cümleleri: “Gece karanlığından yararlanarak kaçan teröristleri etkisiz hale getirmek için bölgede geniş çaplı operasyonlar başlatıldı.” Ama bir türlü etkisiz hale getirilemedi hainler. Bu gün değişen pek bir şey yok. O klasik cümleden sadece “gece karanlığı” ibaresi çıkarıldı. Çünkü son zamanlarda en büyük kayıpların yaşandığı saldırılar güpegündüz yapılıyor. Demek ki artık hainlerin gece karanlığına ihtiyaçları yok. Daha acı olanı izlerini kaybettirmek gibi bir kaygıları yok. Sanırım bu, üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir ayrıntı.
Bakın bir sosyal paylaşım sitesinde rastladığım şu cümleler, 35 senedir “İşkembeden Atılanları” nasıl da özetliyor:

11 Ekim 1988

Başbakan Turgut Özal: “Bıçak kemiğe dayandı. Bu devlet kan döken teröriste bedelini ödetecek güçtedir.”.

8 Aralık 1992

Başbakan Süleyman Demirel: “Terör örgütü şimdi de masum çocukların canını almaya başladı....Bıçak kemiğe dayanmıştır.”

6 Ağustos 1996

Başbakan Tansu Çiller: “Terör ya bitecek ya bitecek. Bıçak kemiğe dayandı.”

16 Aralık 1997

Başbakan Mesut Yılmaz: “Avrupa terör örgütüne daha fazla kucak açmaya devam edemez. Bıçak kemiğe dayandı.”

14 Şubat 1999

(APO yakalanmadan 2 gün önce)

Başbakan Bülent Ecevit: “Bıçak kemiğe dayanmıştır. Teröre hizmet eden herkes hesabını vermeye hazır olsun.”

14 Ağustos 2011

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan: “Bıçak kemiğe dayandı. Bunun bedeli çok ağır olacak.”

*

35 yıldır bıçak kemikte yaşadığımızın vesikasıdır bu... Milletin ruh halini var sen düşün!

“Yeter artık'lar yetti”!

“Analar ağlamasın” ların tesiri bitti!

“Kanı yerde kalmayacak” şehitlerimizin isimleri bir bir unutuldu.

*
Ne olur...

Hâla içinde bıçak ve kemik geçen bir cümle kuracaksanız eğer...

Bıçak kemiğe dayandı demeyin bari!

Çünkü bıçak artık o kemiği parçaladı, kemik paramparça!!!

Gerçekten Yeter Artık! Boş laflarla milleti oyalamayın. İşte size acı gerçek;
17 Ağustos itibariyle son bir ayda 40 şehit, onlarca yaralı. Ya karnında, ya kucağında bebeği ile dul kalmış gelinler… “Analar ağlamasın” diyerek yürüdüğünüz yolda, yüreklerini ezdiniz, paramparça ettiniz anaların.

Şimdi kalkıp bize kimse, ama hiç kimse “Türkiye bölgenin lider ülkesidir. Askeri açıdan şöyle güçlüdür, ekonomik bakımdan böyle büyüktür” diye maval okumasın. Artık icraat istiyoruz icraat.