Tunceli Emniyet Müdürü, yeni bir uygulama başlatmış.500 Polis ve Aileleri için ”Alevi Kültür ve İnanç Semineri” düzenlemiş. Müdür yeni atandığında, personelin,Tunceli Halkını tanımadığını görmüş.Terör nedeniyle sık, sık yol kontrolleri yapıldığını anlatan Emniyet Müdürü,şöyle bir talimat verdiğini anlatıyor.”Herkesi bekletmeyin.Aile varsa ve şüpheli bir durum yoksa geçirin,dedim....Ancak memurlar bu işi biraz abartmış.Yanında aileler olduğunda ”Lanet olsun” deyip araçları göndermeye başlamışlar..Ben de onlara Alevi öğretisini öğretmeye karar verdim.Bu öğretinin; ,dürüstlük, doğruluk,iyilik üzerine kurulu olduğunu öğrendi bizim teşkilatta çalışanlar…Öğrenciliğimde benim de ön yargılarım vardı.İstanbul’da teyzemde kalırken, bir bakkala girmiştim.Önümdeki kişi bakkala, Hıdır amca diye seslendi.Tamam dedim.Bakkal alevi.Hemen geri dönüp teyzeme söylemek istedim.Kapıyı açar açmaz, sizin bakkal alevi dedim.Bekledim ki teyzem eyvah desin.Ama öyle demedi.”Yapma oğlum.Hıdır Amca bizim 20 yıllık bakkalımız.Hiç bir kötülüğünü görmedik.İyilikten başka”.Şaşırmıştım.Daha sonra Hıdır amcayı yakından tanıdım.Ön yargılarımdan arınmama sebep oldu”.Emniyet Müdürü böyle anlatıyor..

BİZİM BAKKALIMIZ

Müdürü dinlerken aklımız eskileri gitti. Hanköy sokaktaki bizim bakkalımız da Mahmut Dede idi..O zamanlar fazla bakkal olmadığı için,herkes buradan alışveriş yapardı.Mahmut dayı aileden biri gibiydi.Dürüst,güvenilir babacan,hile hurda bilmeyen muhterem bir zattı.Ölmüşse, Allah rahmet eylesin.Veresiye defterimiz vardı.Ekmeği bile oradan alırdık.Para ihtiyacımız olduğunda alır,deftere elden diye yazdırırdık.Ay başlarında durum müsait olduğunda borçlar ödenirdi.Ama sıkıntı varsa ertesi aya sarkardı.Bir gün bile Mahmut dayı mırın kırın etmezdi.Bizim üzerimizde çok büyük hakkı vardır.Allah ondan razı olsun.Alevi,Sünni,Kürt Türk,bizi birbirimize düşürenleri Allah kahretsin.İnsanlar ön yargılarından sıyrılmalı, insanlara insan oldukları için değer vermelidir.Dinine,mezhebine göre tasnif yapmamalıdır.Aşık Veysel ne güzel söylemiş ”Kim okurdu,kim yazardı.Bu düğümü kim çözerdi.Koyun Kurt ile gezerdi.Fikir başka, başka olmasa”..Hey gidi hey.Yine bizim iki ev üstümüzde oturan Polis Memet amcamız vardı.Karayolcu.Amcamız,dayımız gibiydi.Ayrılık gayrilik yoktu.Birdik, pirdik.Eski dostlukların,komşulukların hali bir başkaydı.Onların sevinçleriyle sevinir,üzüntüleri ile üzülürdük..Mahallede birinin cenazesi varsa, hiç kimse radyosunu açmazdı.Birlikte yas tutardık.Şimdi,kim kime,dum, duma?.Gel de eski günleri arama..Gelen her gün geçmişe rahmet okutuyor.

Allah(C.C) yar ve yardımcınız olsun. Allah’a(C.C) emanet olunuz.